کارت گرافیک یا بخشی از چشم کامپیوتر | پردازنده گرافیک مهمه یا حافظه گرافیک ؟

کارت گرافیک کامپیوتر

ابداع کارت گرافیک تأثیر زیادی بر روی عملکرد سیستم و همچنین انواع رسانه‌ها داشته است، به‌طوری‌که تحول بزرگی در بازی‌های کامپیوتری، طراحی گرافیکی، انیمیشن‌ها و… ایجاد کرده است. بیایید باکارت های گرافیکی که نقش مهمی را در رایانه‌ها ایفا می‌کنند، آشنا شویم.

کارت گرافیک چیست؟

کارت گرافیک یا همان Graphic Card یک برد الکترونیکی است که بر روی این برد، علاوه بر قطعات، چیپست ها و آی سی‌ها؛ سیستم‌های خنک‌کننده، حافظه جانبی، مدارات تأمین انرژی و… قرار می‌گیرند. کارت گرافیک بر روی مادربرد نصب می‌شود و اطلاعات از طریق رابط‌های مخصوص به مادربرد منتقل می‌شوند، در حال حاضر کارت گرافیک‌ها از رابط PCI Express استفاده می‌کنند.

پردازنده گرافیکی (GPU)

یکی از قسمت‌های مهم کارت گرافیک، پردازنده گرافیکی (Graphics Processing Unit) یا همان GPU است. پردازنده گرافیکی، مغز کارت گرافیک است که نقش یک مترجم را دارد، یعنی داده‌ها را از CPU می‌گیرد و به تصاویر قابل‌فهم برای ما تبدیل می‌کند. درگذشته این وظایف بر عهده CPU بود ولی به‌مرور هرچقدر جلوتر رفتیم به خاطر افت شدید که در محاسبات نرم‌افزاری پیش آمد و همچنین پیشرفته شدن کارت گرافیک‌ها، این وظایف بر عهده GPU قرار گرفت. جالب است بدانید که یک GPU حداقل ۱۰ تا ۲۰ برابر قوی‌تر از یک CPU می‌تواند کار کند. اگر قصد خرید cpu را دارید، این مقاله را بخوانید.

در حال حاضر، گران‌ترین قطعه کامپیوتر بدون شک کارت گرافیک است به این دلیل که قدرت یک پردازنده گرافیکی به کارت گرافیک بستگی دارد. هرچقدر کارت گرافیک شما قدرتمندتر باشد تصاویر برایتان واضح‌تر است و صد درصد گران‌تر هم است.

چرا از کارت گرافیک استفاده کنیم؟

هرچند که CPU و RAM جز مؤلفه‌های مهم رایانه شما به‌حساب می‌آیند ولی برای نصب بازی رایانه‌ای، GPU یکی از مؤلفه‌های مهم است. اگر شما GPU قوی نداشته باشید نمی‌توانید بازی‌های رایانه‌ای جدید و حرفه‌ای را نصب کنید، از طرف دیگر جی پی یو حجم عملیات مربوط به پردازنده اصلی را کاهش می‌دهد؛ به عبارتی سرعت و عملکرد سیستم شما افزایش پیدا می‌کند، بنابراین اگر به دنبال نصب بازی رایانه‌ای حرفه‌ای بر روی سیستم خود هستید یا می‌خواهید سیستم خود را ارتقا دهید باید GPU خود را تعویض کنید.

برای اینکه بتوانید به‌راحتی این قطعه را تعویض کنید بهتر است که پردازنده گرافیکی بر روی بردی نصب باشد که این برد بر روی مادربرد سوار باشد و همچنین بتوان به‌راحتی آن را از مادربرد جدا کرد. اگر شما داخل لپ‌تاپ خود را ببینید، مشاهده می‌کنید که پردازنده گرافیکی بر روی مادربرد لحیم شده است، یعنی به همین راحتی نمی‌توانید GPU خود را تعویض کنید، بنابراین بهتر است که پردازنده گرافیکی بر روی کارت گرافیک نصب باشد و همان‌طور که در ابتدا گفتیم کارت گرافیک بر روی مادربرد سوار است و به‌راحتی می‌توانیم آن را از مادربرد جدا کنیم.

شرکت‌های تولیدکننده کارت گرافیک

بیاید باهم با چند تا از شرکت‌های تولیدکننده کارت گرافیک آشنا شویم:

• ASUS
• MSI
• GIGABYTE

این سه شرکت قوی‌ترین شرکت‌ها درزمینهٔ ی ساخت کارت گرافیک هستند که با استفاده از پردازنده گرافیکی که توسط شرکت‌های AMD و NVIDIA تولید می‌شود، کارت گرافیک می‌سازند. شرکت‌های سازنده Graphics Card، علاوه بر طراحی برد کارت گرافیک وظایفی همچون: طراحی سیستم خنک‌کننده کارت گرافیک، تنظیم فرکانس کاری پردازنده و انتخاب نوع حجم حافظه گرافیک نیز بر عهده‌دارند.

تقریباً ۷۰٪ بازار دست NVIDIA و ۳۰٪ بازار دست AMD است، ولی در کنسول بازی تقریباً می‌شود گفت ۹۰٪ بازار دست AMD است چون شرکت AMD، CPU‌ هم تولید می‌کند بنابراین سی پی یو و کارت گرافیک سازگاری بیشتری باهم دارند.

تکنولوژی شرکت‌های تولیدکننده تراشه گرافیکی

برای قدرت بخشیدن به کارت‌های گرافیک و بازی‌های کامپیوتری، می‌توانید از کارت‌های گرافیک به‌صورت اشتراکی استفاده کنید؛ یعنی از یک سری تکنولوژی استفاده کنیم که کل تصویر را بدون اینکه کاربر متوجه شود به دو یا چند قسمت تقسیم کند و هر کارت گرافیک به پردازش بخشی از تصاویر بپردازد.

شرکت‌های تولیدکننده جی پی یو، یعنی ای‌ام دی و انویدیا این تکنولوژی‌ها را طراحی کرده‌اند، این تکنولوژی‌ها عبارت‌اند از: تکنولوژی SLI که مربوط به شرکت NVIDIA است و تکنولوژی CrossFire که مربوط به شرکت AMD است. برای استفاده از این تکنولوژی کافی است دو عدد کارت گرافیک یکسان خریداری کنید. نکته‌ای مهم که حائز اهمیت است این است که حتماً مادربرد شما بیش از یک درگاه X16 PCI Express داشته باشد و همچنین بتواند از یکی از تکنولوژی‌ها پشتیبانی کند. برای مثال اگر مادربرد شما از تکنولوژی CrossFire پشتیبانی می‌کند باید به سراغ کارت گرافیک ای‌ام دی بروید.

 

حافظه یک کارت گرافیک

بسیاری از افراد به‌اشتباه فکر می‌کنند که سرعت یک کارت گرافیک تنها به ظرفیت RAM بستگی دارد، یعنی هرچه ظرفیت RAM بیشتر باشد سرعت کارت گرافیک بیشتر است درحالی‌که عملکرد و سرعت یک کارت گرافیک به نسل تراشه‌های گرافیکی (GPU) بستگی دارد. فرض کنید کارت گرافیکی با حافظه ۴ گیگابایت ارائه‌شده است، درسته است که هرچقدر حافظه بیشتر باشد کارایی گرافیکی سیستم شما بالا می‌رود ولی این حافظه در صورتی کارآمد است که سرعت پردازش گرافیکی کافی داشته باشد.

ظرفیت کارت گرافیک‌های جدید ۱ تا ۱۲ گیگابایت است. همچنین بعضی از کارت گرافیک‌ها علاوه بر اینکه برای خودشان یک حافظه اختصاصی دارند، از حافظه RAM نیز به‌صورت اشتراکی استفاده می‌کنند.

حال که صحبت از حافظه کارت گرافیک شد بهتر است در مورد تفاوت کارت Integrated GPU وکارت Dedicated GPU صحبت کنیم.

کارت Integrated GPU

واژه Integrated به معنی یکپارچه‌سازی است و Integrated GPU از حافظه RAM به‌صورت اشتراکی استفاده می‌کند، مثلاً اگر حافظه اصلی سیستم شما ۴GB باشد، کارت گرافیک شما از ۱ تا ۵ درصد می‌تواند از حافظه اصلی برای پردازش‌های گرافیکی استفاده کند، این محدوده هم‌بستگی به حجم کاری کارت گرافیک دارد. Integrated GPU نسبت به Dedicated GPU ارزان‌تر است و همچنین گرمای کمتری تولید می‌کنند، به‌عبارت‌دیگر، انرژی کمتری مصرف می‌کنند. شما می‌توانید برای انجام کارهای گرافیکی روزمره خود مثل ویرایش ویدئو دوبعدی، پخش ویدئو دوبعدی و تصاویر دوبعدی از کارت‌های Integrated GPU استفاده کنید.

کارت Dedicated GPU

واژه Dedicated به معنی اختصاصی است و همان‌طور که حدس زده‌اید این نوع کارت گرافیک‌ها از حافظه اختصاصی خودشان برای انجام پردازش گرافیکی استفاده می‌کنند و از حافظه اصلی استفاده نمی‌کنند. این نوع کارت گرافیک نسبت به Integrated GPU گران‌تر هستند و گرمای بیشتری تولید می‌کنند بهتر است افرادی که بر روی سیستم خود این نوع کارت گرافیک را نصب می‌کنند، از یک COOLPAD استفاده کنند. این نوع کارت گرافیک مخصوص افرادی است که می‌خواهند کارهای گرافیکی حرفه‌ای انجام دهند، یا بازی‌های حرفه‌ای جدیدی را بر روی سیستم خود نصب کنند.

خروجی تصویر

کارت‌های گرافیکی که ما استفاده می‌کنیم، خروجی تصویر آن‌ها مهم است. لپ‌تاپ‌های ما یک خروجی تصویر به مانیتور دارند که ما در مانیتور تصاویر را می‌بینیم. سه تا خروجی مهم داریم:

VGA

یکی از قدیمی‌ترین نوع خروجی است. معمولاً این نوع خروجی در لپ‌تاپ‌های ما، تلویزیون و… وجود دارند. کیفیت تصاویر VGA نسبت به دیگر خروجی‌ها کمتر است.

DVI

بهتر است که بازیکنان حرفه‌ای که بهترین کارت گرافیک را می‌خواهند از DVI استفاده کنند.

HDMI

در همه تلویزیون‌ها قراردادند، ازلحاظ گرافیکی هیچ فرقی با DVI ندارند، تنها تفاوتی که باهم دارند این است که خروجی HDMI می‌توانند هم‌زمان صدا را منتقل کنند، درصورتی‌که خروجی DVI این توانایی را ندارد.

 

اولین سؤال هنگام خرید کارت گرافیک

اولین سؤالی که هنگام خرید کارت گرافیک به سراغ افراد می‌آید این است که پردازنده گرافیکی کدام شرکت را انتخاب کنند؟

شما برای اینکه یک کارت گرافیک بخرید، باید در مورد آخرین پردازنده گرافیکی ارائه‌شده اطلاع داشته باشید.GPU ها تعیین می‌کنند که چقدر می‌توانید حافظه گرافیکی داشته باشید ولی در عوض این سازنده‌های کارت گرافیک هستند که چیپست گرافیکی را می‌خرند و با توجه به امکاناتی که گفته‌شده، کارت گرافیک می‌سازند.

هرساله GPU ها در حال پیشرفت هستند و این به این معنی است که دامنه انتخاب کارت گرافیک‌ها بیشتر و بیشتر می‌شود، اجازه دهید با یک مثال این مسئله را بهتر جا بندازم، فرض کنید شرکت سازنده کارت گرافیک از انودیا چیپست گرافیکی ۲۰۸۰ را می‌خرد، انودیا یک سری قوانین برای چیپست تعریف می‌کند، مثلاً می‌گوید روی ۲۰۸۰ می‌توان ۲ گیگ، ۴ گیگ، ۸ گیگ و ۱۲ گیگ رم اضافه کرد بنابراین سازنده کارت گرافیک با تغییر مقدار حافظه برای هر کارت گرافیک می‌توانند کارت گرافیک‌های متنوع ای به بازار ارائه دهند.

اینکه پردازنده گرافیکی کدام شرکت را انتخاب می‌کنید به سلیقه شخصی شما، کارایی کارت گرافیک، سازگاری کارت گرافیک با سیستم شما و بودجه‌ای که برای خرید در نظر گرفته‌اید، بستگی دارد.

یک نکته مهم که در انتخاب کارت گرافیک باید توجه کنید این است که اگر مانیتور شما از تکنولوژی Free Sync پشتیبانی می‌کند بهتر است از کارت گرافیکی استفاده کنید که از چیپست AMD استفاده کرده است ولی اگر مانیتور شما از تکنولوژیG-Sync استفاده می‌کند، NVIDIA پیشنهاد می‌شود.

 

نکاتی برای خرید کارت گرافیک

• نصب یک کارت گرافیک بر روی یک سیستم کامپیوتری کار ساده‌ای است، اما اطمینان از اینکه مادربرد، کارت گرافیک را پشتیبانی می‌کند یا خیر نیاز به تحقیق زیادی دارد. مادربردها یکسری اسلات هایی برای اضافه کردن مؤلفه‌های دیگر دارند. تقریباً تمام لپ‌تاپ‌های‌امروزی از اسلات های PCI Express 3.0 استفاده می‌کنند، این به این معنی است که یک کارت گرافیک می‌تواند وارد هر اسلاتی که استفاده‌نشده است بشود. اگر سیستم شما از ۲٫۰ PCI Express یا دیگر نسخه‌های PCI e استفاده می‌کنند باید به دنبال کارت گرافیکی باشید که با آن سازگار باشد. در بیشتر مواقع شما به یک PCI-e x16 نیاز دارید که طولانی‌ترین اسلات در مادربرد است.
• علاوه بر اسلات های مادربرد بیشتر کارت گرافیک‌ها باید به برق متصل شوند و به یک کانکتور ۶ تا ۸ پین نیاز دارند. کارت‌های گرافیک پرقدرت به‌جای یکی به دو کانکتور نیاز دارند. اگر نمی‌دانید که کارت گرافیک از چه نوع اتصال‌دهنده مادربرد سیستمتان استفاده می‌کند بهتر است مشخصات فنی آن را بررسی کنید یا اینکه case را پس از خاموش کردن رایانه‌باز کرده و کارت گرافیک فعلی را برداشته و اتصال‌های آن را بشمارید.
• اندازه کارت گرافیک هم مهم است، اینکه آیا به‌راحتی داخل کیس قرار می‌گیرد یا خیر. اگر قصد خرید یک کارت گرافیک رادارید ابتدا نیاز دارید که مقدار فضای داخلی کیس را بدانید و با اندازه کارت گرافیک خود مقایسه کنید.
• مقدار انرژی که منبع تغذیه کامپیوتر (PSU) می‌تواند به مؤلفه‌های رایانه ارسال کند یک منبع محدود است، بنابراین PSU لپ‌تاپ شما باید قدرت کافی برای پشتیبانی از کارت گرافیک جدید شمارا داشته باشد. یک کارت گرافیک استاندارد بین ۱۰۰w تا ۳۰۰w نیاز دارد؛ اما یک کارت گرافیک که قدرت بالایی دارد ممکن است به ۶۰۰w نیاز داشته باشد. مشخصات لپ‌تاپ خود را بررسی کنید و ببنید که PSU شما حداکثر چند وات انرژی می‌تواند تأمین کند و سپس با نیازهای کارت گرافیک مقایسه کنید. حواستان باشد که اگر PSU قدرت کافی نداشته باشد ممکن است سیستم شما ناگهان خاموش شود یا اصلاً نتواند روشن شود.
• هر مادربرد دارای یک تراشه BIOS داخلی است که نحوه دسترسی سیستم‌عامل به سخت‌افزار رایانه را کنترل می‌کند.

در بعضی موارد، لازم است قبل از اینکه سیستم کارت جدید را بپذیرد، بایاس را تغییر دهید. بدتر این‌که برخی از سازندگان رایانه‌های شخصی BIOS را قفل می‌کنند و مانع از دست زدن به آن می‌شوند، به این معنی که اگر BIOS به‌طور خودکار کارت جدید را شناسایی و قبول نکند، تغییر آن برای شما غیرممکن خواهد بود.

 

در آخر

بیشتر تولیدکنندگان و فروشندگان رایانه می‌توانند به شما بگویند که آیا کارت گرافیک با رایانه شما سازگار است یا خیر. همچنین این اطلاعات اغلب در مشخصات فنی رایانه یا مشخصات Graphic Card ذکرشده است. اگر به هر دلیلی نتوانستید این اطلاعات را پیدا کنید، می‌توانید سؤال‌های خود را در مورد کارت گرافیک در کامنت های همین مقاله بپرسید، کارشناسان ما در اسرع وقت پاسخگوی شما خواهند بود.

 

نوشته کارت گرافیک یا بخشی از چشم کامپیوتر | پردازنده گرافیک مهمه یا حافظه گرافیک ؟ اولین بار در چهارراه کامپیوتر. پدیدار شد.

via چهارراه کامپیوتر https://ift.tt/2zcIKDy

حذف خودکار History مرورگر هنگام بستن مرورگر | معرفی روش برای ۵ مرورگر

امروزه کمتر کسی وجود دارد که از اینترنت و مرورگرهای وب استفاده نکرده باشد. مرورگرهای وب به‌طورمعمول اطلاعات شخصی شما همانند: تاریخچه‌ها، کوکی‌ها (ابزاری است که برای ارتباط بین مرورگر و سایت‌ها به کار می‌رود)، جستجوها، دانلودها و… را در یک حافظه کش مرورگر ذخیره می‌کند.

گاهی اوقات آن‌قدر حجم حافظه زیاد می‌شود که باعث کاهش سرعت لود صفحه‌های وب می‌شود، بنابراین هر از چند گاهی با حذف حافظه کش مرورگر، حجم بسیار زیادی را آزاد می‌کنید. ممکن است  فراموش کنیم که این اطلاعات را پاک‌کنیم. ما در این مقاله یاد می‌گیریم که چگونه تنظیمات مرورگر خود را تغییر دهیم، به‌طوری‌که هنگام بسته شدن مرورگر، به‌صورت خودکار اطلاعات شخصی‌مان حذف شود. روش حذف خودکار در مرورگرهای مختلف باهم فرق می‌کند.

قبل از اینکه سراغ این آموزش برویم باید این نکته را یادآور شویم که بعد از تغییر تنظیمات مرورگر برای حذف خودکار کوکی‌ها، هر بار که مرورگر خود را باز می‌کنید در وب‌سایت‌هایی که حساب کاربری دارید، مجدداً باید وارد حساب کاربری خود شوید؛ با در نظر گرفتن این نکته ب سراغ این آموزش می‌رویم.

مرورگر Google Chrome

مرورگر گوگل کروم امکان حذف خودکار تمام اطلاعات شخصی شما هنگام خروج از آن را ندارد. بااین‌حال شما می‌توانید مرورگر خود را طوری تنظیم کنید که حداقل کوکی‌ها، هنگام خروج از مرورگر به‌صورت خودکار حذف شوند.

برای شروع، بر روی منوی گوگل کروم کلیک کنید، گزینه Setting را انتخاب کنید.

در پایین صفحه بر روی Show advanced settings کلیک کنید.

در بخش Privacy، دکمه Content settings انتخاب کنید.

در بخش Cookies، گزینه Keep local data only until I quit my browser انتخاب کرده و بر روی Done کلیک کنید. اکنون کوکی‌های شما پاک می‌شوند.

اگر می‌خواهید تمام اطلاعات شما پاک شود باید افزونه Click&Clean extension را از فروشگاه وب Chrom نصب کنید. پس از نصب آن، بر روی دکمه Click&Clean در نوارابزار مرورگر خود و سپس روی Options کلیک کنید.

از قسمت Extra گزینه Delete private data when Chrome closes را انتخاب کنید. با انتخاب این گزینه تمام اطلاعات شخصی شما پاک می‌شود. اگر بخواهید فقط یک سری از داده‌ها را به‌صورت خودکار حذف کنید در همین بخش با انتخاب گزینه‌های دیگر، می‌توانید کنترل کنید که کدام نوع داده‌ها به‌طور خودکار حذف شوند.

همچنین می‌توانید هر زمان که بخواهید، تاریخچه مروگر خود را به‌صورت دستی پاک‌کنید.

مرورگر Mozilla Firefox

مرورگر فایرفاکس می‌تواند تمام اطلاعات شخص شمارا حذف کند. برای این کار باید، منوی Firefox را بازکرده و روی Options کلیک کنید.

 

در قسمت سمت چپ، Privacy را انتخاب کنید.

در بخش History، از منوی Firefox گزینه‌ی Use custom settings for history انتخاب کنید.

 

سپس بررسی کنید که گزینه‌ی Clear history when Firefox closes فعال است.

برای اینکه فایرفاکس اطلاعات شمارا هنگام خروج از آن پاک کند بر روی Settings کلیک کنید.

هرکدام از اطلاعاتی که می‌خواهید حذف شوند را انتخاب کنید و بر روی OK کلیک کنید.

همچنین می‌توانید هر زمان که بخواهید تاریخچه مرورگر خود را به‌صورت دستی در Firefox پاک‌کنید.

مرورگر Internet Explorer

اینترنت اکسپلورر این قابلیت را دارد که داده‌های خصوصی خود را هنگام بستن آن پاک‌کنید. برای شروع روی نماد چرخ‌دنده کلیک کنید و Internet options را انتخاب کنید.

در برگه General، گزینه‌ی Delete browsing history on exit را علامت بزنید. برای انتخاب انواع داده‌هایی که می‌خواهید Internet Explorer هنگام خروج از مرورگر پاک کند، روی “Delete” کلیک کنید.

اگر بخواهید اطلاعات وب‌سایت موردعلاقه‌ی خود را نگه‌دارید، باید گزینه‌ی Preserve Favorites website data را فعال کنید، سپس بر روی Delete کلیک کنید. اینترنت اکسپلورر بلافاصله داده‌های خصوصی شمارا هر بار که مرورگر را ببندید، پاک خواهد کرد.

درنهایت به بخش Internet Options برگردید و بر روی OK کلیک کنید.

همچنین می‌توانید هر زمان که بخواهید، تاریخچه مروگر خود را به‌صورت دستی پاک‌کنید.

مرورگر Microsoft Edge

در مرورگر مایکروسافت اج نیز می‌توان تنظیمات را طوری تغییر دهیم که هنگام خروج از مرورگر، تاریخچه وب گردی شما به‌طور خودکار پاک شود. فقط توجه داشته باشید که ویندوز ۱۰ بر روی سیستم شما نصب باشد.

طبق عکس پایین‌بر روی دکمه More که در گوشه سمت راست پنجره مرورگر قرار دارد، کلیک کنید.

در منوی بازشده گزینه‌ی Settings را انتخاب کنید.

از قسمت Clear browsing data دکمه Choose what to clear انتخاب کنید.

در صفحه جاری، مواردی را که می‌خواهید هنگام خروج از Edge پاک‌کنید را انتخاب کنید. سپس بر روی دکمه اسلایدر Always clear this when I close the browser کلیک کنید که رنگ آن آبی شود. برای پاک کردن دستی انواع داده مرورگر، روی Clear کلیک کنید.

مرورگر Opera

مرورگر اپرا نیز مانند مرورگر گوگل کروم نمی‌تواند تمام اطلاعات شخصی شمارا هنگام بسته شدن مرورگر به‌طور خودکار حذف کند. بااین‌وجود، می‌توانید کوکی‌های Opera را به‌طور خودکار پاک‌کنید، همچنین از ذخیره تاریخچه مرورگر اپرا جلوگیری کنید.

برای پاک کردن کوکی‌ها، از قسمت منوی اپرا Settings را انتخاب کنید.

از بخش Cookies، گزینه‌ی Keep local data only until I quit my browser انتخاب کنید. با انتخاب این گزینه هرزمان که مرورگر خود را ببندید، کوکی‌ها به‌طور خودکار پاک می‌شوند.

برای پاک کردن دیگر داده‌های مرورگر به‌صورت دستی در Opera، به منو تنظیمات Opera بروید و روی Privacy & security کلیک کنید. در بخش Privacy، روی دکمه Clear browsing data کلیک کنید. آنچه می‌خواهید پاک‌کنید و بازه زمانی که می‌خواهید را تعیین کنید و سپس delete، انتخاب کنید.

توجه داشته باشید که برای پاک کردن اطلاعات خصوصی خود، باید مرورگر خود را به‌طور کامل ببندید. به‌عنوان‌مثال، اگر چندین پنجره Firefox را بازکرده‌اید و فقط یکی از آن‌ها را ببندید، Firefox تمام اطلاعات خصوصی شمارا به‌طور خودکار پاک نمی‌کند. پس حواستان باشد که ابتدا همه‌ی پنجره‌های Firefox را ببندید.

امیدواریم ک این آموزش برایتان مفید بوده باشد. اگه سوالی دارید توی کامنت های همین بخش ازمون بپرسید تا راهنماییتون کنیم

نوشته حذف خودکار History مرورگر هنگام بستن مرورگر | معرفی روش برای ۵ مرورگر اولین بار در چهارراه کامپیوتر. پدیدار شد.

via چهارراه کامپیوتر https://ift.tt/2AeGls9

برگزاری کلاس و جلسات آنلاین رایگان ۱۰۰ نفره به کمک پلتفرم زوم

با آلوده شدن جهان به ویروس کرونا و درگیر شدن با آن، بسیاری از وقایع زندگی همه‌ی ما به‌صورت مجازی در حال برگزاری است. یکی از این اتفاقات، مجازی شدن آموزش است.

آموزش از راه دور و مجازی به روش‌های مختلفی می‌تواند انجام شود. اما یکی از بهترین و شاید مفیدترین آن‌ها، برگزاری کلاس آنلاین است چون با این راه می‌توان ارتباط دوطرفه برقرار کرد و کمبود کلاس حضوری را کمتر حس کرد.

راه‌های متفاوتی برای برگزاری کلاس‌های آنلاین وجود دارد و یکی از بهترین آن‌ها، پلتفرم زوم است که امروزه بسیار از آن استفاده می‌شود. این پلتفرم ویژگی‌های خاص و منحصربه‌فردی دارد و این باعث شده تا امروزه در سرتاسر جهان بسیار کاربردی شود. داشتن کمترین محدودیت در تعداد افراد شرکت‌کننده و  قابلیت برگزاری هرتعداد جلسه، از مهم‌ترین مزیت‌های زوم است که باعث محبوبیت آن شده‌است.

کار با این نرم‌افزار و ساخت اکانت و کلاس و همچنین ویژگی‌های مختلف آن را می‌توانید در ویدیوی زیر آموزش ببینید و بعدازآن، انواع کلاس و جلسات خود را در زوم برگزار نمایید.

نوشته برگزاری کلاس و جلسات آنلاین رایگان ۱۰۰ نفره به کمک پلتفرم زوم اولین بار در چهارراه کامپیوتر. پدیدار شد.

via چهارراه کامپیوتر https://ift.tt/2LgQoPj

نحوه ی تنظیم پروکسی در مرورگرها

با تنظیم یک پروکسی، این امکان به مرورگر خود می‌دهید که از طریق یک سرور پروکسی سرویس‌هایی دریافت کنید، برای مثال ممکن است بعضی سایت‌ها به دلیل امنیت بیشتر، تحریم‌ها و فیلترینگ برای شما باز نشوند که در این مواقع نیاز به استفاده از پروکسی یا فیلترشکن دارید. از طرف دیگر ممکن است در مرورگر شما مشکلاتی مربوط به تنظیمات پروکسی ایجاد شود، بنابراین چقدر خوب است که در جریان نحوه‌ی تنظیم پروکسی در مرورگر خود باشیم. ما در این آموزش از تنظیمات پروکسی دو مرورگر Mozilla Firefox و Google Chrome صحبت می‌کنیم.

نحوه‌ی تنظیم پروکسی در مرورگر Mozilla Firefox

برای دسترسی به تنظیمات پروکسی در فایرفاکس، روی منوی Firefox کلیک کنید و Options را انتخاب کنید.

بر روی آیکون General در سمت چپ پنجره تنظیمات کلیک کنید و سپس در پایین صفحه از قسمت Network Settings بر روی Settings کلیک کنید.

در اینجا می‌توانید چهار گزینه مختلف پروکسی را انتخاب کنید. به‌طور پیش‌فرض، Firefox روی Use system proxy settings تنظیم‌شده است.

No proxy

در این حالت Firefox از پروکسی استفاده نمی‌کند، حتی اگر یک پروکسی بر روی تنظیمات پیش‌فرض سیستم شما تنظیم باشد

Auto-detect proxy settings for this network

فایرفاکس از پروتکل WPAD که یک پروتکل شناسایی خودکار پروکسی است، استفاده خواهد کرد. این روش گاهی اوقات فقط در شبکه‌های تجاری و آموزشی مورداستفاده قرار می‌گیرد تا به‌طور خودکار تنظیمات لازم را برای همه رایانه‌های شخصی در یک شبکه ارائه دهد.

Use system proxy settings

فایرفاکس از تنظیمات پروکسی پیش‌فرض سیستم پیروی می‌کند. اگر از تنظیمات پیش‌فرض برخوردار نباشد، Firefox از پروکسی استفاده نخواهد کرد.

Manual proxy configuration

در این حالت Firefox به شما امکان می‌دهد تنظیمات پروکسی را که فقط برای خود Firefox استفاده خواهد شد، به‌صورت دستی تنظیم کنید.

اگر Manual proxy configuration را انتخاب کنید، باید تنظیمات سرور پروکسی خود را وارد کنید. فرد یا شرکت ارائه‌دهنده این خدمات، قادر به ارائه تنظیمات موردنیاز شما خواهند بود. شما می‌توانید برای کسب اطلاعات بیشتر با آن‌ها تماس بگیرید. آدرس سرور پروکسی موردنظر خود را در قسمت HTTP Proxy وارد کنید. همچنین شماره پورت را در قسمت Port وارد کنید.

بهتر است چک باکس Use the proxy server for all protocols تیک بخورد تا فایرفاکس بتواند از پروکسی برای اتصالات SSL-encrypted HTTPS و پروتکل FTP استفاده ‌کند. اگر می‌خواهید سرورهای پروکسی جداگانه برای اتصالات HTTP، HTTPS و FTP استفاده کنید، چک باکس را فعال نکنید.

اگر قصد پیکربندی پروکسی SOCKS رادارید، قسمت HTTP Proxy، FTP Proxy را خالی بگذارید. آدرس پروکسی SOCKS را در SOCKS Host و در درگاه Port، شماره پورت را وارد کنید. وقتی یک پروکسی SOCKS در رایانه شخصی خود راه‌اندازی می‌کنید، باید آدرس ۱۲۷٫۰٫۰٫۱ را در درگاه پروکسی ساکس وارد کنید. به‌طور پیش‌فرض، Firefox از SOCKS v5 برای ارتباط استفاده می‌کند. اگر پروکسی SOCKS شما به‌جای آن از استاندارد قدیمی استفاده می‌کند، SOCKS v4 را انتخاب کنید. اگر مطمئن نیستید، گزینه SOCKS v5 را تنظیم کنید.

فایرفاکس همچنین به شما امکان می‌دهد لیستی از آدرس‌هایی را تهیه کنید که به‌جای دسترسی به آدرس‌ها از طریق پروکسی، مستقیماً به آن دسترسی پیدا می‌کنید. این موارد را در کادر No Proxy for وارد کنید. در اینجا شامل localhost و ۱۲۷٫۰٫۰٫۱ است. این آدرس ها به رایانه شخصی شما اشاره دارد. نام دامنه و آدرس IP دیگر رانیز می توانید به این لیست اضافه کنید. فقط هر آدرس را با کاما از هم دیگر جدا کنید. اگر می‌خواهید Firefox به‌جای دسترسی به ۴rahecomputer.com از طریق پروکسی، مستقیماً به ۴rahecomputer.com دسترسی پیدا کند، می‌توانید ۴rahecomputer.com را به انتهای لیست اضافه کنید:

بعدازاینکه تنظیمات موردنظر را سیو کردید ممکن است مشکلاتی در مرورگر شما ظاهر شود، برای مثال صفحات وب برای شما باز نشود و پیام خطای Unable to find the proxy serve را مشاهده کنید. شما می‌توانید با اصلاح تنظیمات پروکسی و برگرداندن تنظیمات پیش‌فرض مشکل را حل کنید.

 

نحوه‌ی تنظیم پروکسی در مرورگر Google Chrome

در ابتدا بر روی منوی گوگل کروم کلیک می‌کنید و گزینه Options را انتخاب کنید.

در آخر صفحه گزینه Advanced فعال کنید.

سپس از قسمت System گزینه‌ی Open proxy settings انتخاب کنید.

در پنجره بازشده همان‌طور که مشاهده می‌کنید هیچ گزینه‌ای فعال نیست. این حالت، حالت پیش‌فرض است که سیستم شما از هیچ پروکسی استفاده نمی‌کند.

درصورتی‌که شما نیاز دارید از یک پروکسی سروری استفاده کنید، گزینه Use a proxy server را فعال کنید. در قسمت Address آدرس پروکسی سرور به‌صورت IP Address وارد کنید، برای مثال من در این قسمت آدرس خود سیستم ۱۲۷٫۰٫۰٫۱ را وارد کرده‌ام. سپس پورت موردنظر را در قسمت Port وارد کنید و در آخر دکمه Save را انتخاب کنید.

در آخر باید بگیم که در گوگل کروم نیز ممکن است بعدازاینکه تنظیمات موردنظر را سیو کردید مشکلاتی در مرورگر شما ظاهر شود. در این مواقع نیز می‌توانید از همین تنظیمات پروکسی و برگرداندن تنظیمات پیش‌فرض مشکل را حل کنید.

نوشته نحوه ی تنظیم پروکسی در مرورگرها اولین بار در چهارراه کامپیوتر. پدیدار شد.

via چهارراه کامپیوتر https://ift.tt/3aszRSx

SSD و انواع آن |همه آنچه در مورد SSD و HDD باید بدانید

احتمالاً شما به دنبال خرید SSD هستید یا اینکه این واژه به گوشتان خورده و کنجکاو هستید که بدانید SSD چیست و چه کاربردی دارد؟ ما در این مقاله سعی کردیم تا حدودی شما را با حافظه‌های SSD آشنا کنیم و تفاوت هایشان با HDD را برایتان شفاف کنیم با ما همراه باشید.

حافظه SSD چیست؟

SSD Solid State Drive ‌یک قطعه سخت‌افزاری است که می‌تواند عملکرد سیستم را افزایش دهد.SSD یک حافظه فلش مبتنی بر Nand است، اگر نمی‌دانید که  منظور از حافظه مبتنی بر Nand چیست ادامه این مقاله را از دست ندهید.

اگر دقت کرده باشید گفتیم که SSD یک حافظه است، پس‌ از این به بعد SSD‌ها را یک حافظه SSD‌ بشناسید چون بسیاری از افراد به‌اشتباه از واژه هارد برای SSD استفاده می‌کنند که این واژه مختص هارددیسک‌ها (HDD) است. پس ابتدا بیایید ببینیم هارددیسک‌ها چگونه کار می‌کنند

هارددیسک‌ HDD چگونه کار می‌کند؟

HDD یا همان هارددیسک‌ها (مطمئناً به گوشتان آشناست و یا حتی احتمالاً از آن استفاده می‌کنید) همان قطعه‌ای هست که اطلاعات کامپیوترتان را بر روی آن نگهداری می‌کنید. هارددیسک‌ها همگی دیسک سخت‌افزاری به اسم platter دارند، این پلاترها با کمک نیروی مکانیکی می‌چرخند، از طرف دیگر یک بازوی مکانیکی روی این پلاترها در حال چرخش قرار می‌گیرد و اطلاعات برای شما به نمایش درمی‌آید. نکته قابل‌توجه این است که همه این کارها با نیروی مکانیکی انجام می‌شود که این نیروی مکانیکی باعث تولید گرما  و افزایش مصرف انرژی می‌شود. همچنین سرعت عملیات پردازش کاهش پیدا می‌کند. از طرف دیگر HDD ها در برابر ضربه حساس هستند و در صورت ضربه دیدن ممکن است بخشی از اطلاعات هاردتان آسیب ببیند و یا حتی ممکن است هاردتان بسوزد. به همین خاطر است که وقتی هاردی را می‌خرید فروشنده اولین توصیه‌ای که به شما می‌کند این است که مراقب باشید که هاردتان ضربه نخورد یا در حین کار اصلاً تکانش ندهید!

همه‌چیز در مورد حافظه‌های SDD

اولین SSD در سال ۱۹۸۸ توسط شرکت اینتل تولید شد. در سال‌های اولیه استفاده از SDD آن‌قدر فراگیر نبود و فقط در مصرف نظامی یا شرکت‌های فضایی کاربرد داشت. چند سال بعد اولین حافظه فلش مبتنی بر Nand ساخته شد که باعث شد سرعت عملکرد آنها افزایش یابد و همچنین گرمای کمتری تولید بشود، به خاطر همین است که عمر باتری لپ‌تاپ‌های مجهز به SSD نسبت به لپ‌تاپ‌های مجهز به HDD بیشتر است. همان‌طور که گفتیم استفاده از SSD در سال‌های اولیه ساختشان فراگیر نبود ولی رفته‌رفته استفاده از حافظه‌های SSD فراگیرتر شد به‌طوری‌که امروزه توانستند جایگاه هارددیسک‌های HDD را تصاحب کنند.

SSD ‌یک ساختار الکترونیکی دارند و برخلاف HDD که با دیسک‌های چرخان (پلاترها) سروکار دارند، در SSD اطلاعات در فلش‌های مبتنی بر Nand ذخیره می‌شود، به‌عبارت‌دیگر SSD برخلاف HDD هیچ قطعه مکانیکی ندارند و کاملاً الکترونیکی کار می‌کنند.

حافظه فلش مبتنی بر Nand یعنی چیست؟

همان‌طور که بارها گفتیم SSD حافظه فلش مبتنی بر گیت NAND است که از ترکیب دو گیت AND و OR ساخته می‌شود. این گیت را می‌توان به وسیله کلیدهای مقاومتی ترانزیستوری RTL پیاده سازی کرد.

از آنجایی که این بحث مربوط به رشته الکترونیک است ما اینجا درباره آن صحبت نمی‌کنیم تا فهم مقاله آسان باشد. نکته مهمی که لازم هست بدونید اینه که ترانزیستورهای گیت NAND حتی اگر برق به آن نرسد هم می‌توانند بار الکتریکی یا الکترون‌ها را به مدت طولانی در خودشان نگه‌دارند.
در نتیجه می‌توان ب کمک این ترانزیستورها حافظه دائمی از نوع فلش ساخت (حافظه فلش همان تکنولوژی است که می‌شود با آن فلش مموری ساخت).

رابط‌های SSD

رابط‌های اتصال SSD را می‌توان به دو دسته تقسیم‌بندی کرد:

۱- رابط اتصال ساتا

۲- رابط اتصال PCI Express

رابط اتصال SATA

در سال ۲۰۰۰ بود که درگاه SATA جایگزین درگاه Parallel ATA یا PATA شد. دلیل آن‌هم سرعت بالاتر و کوچک تر شدن کابل ارتباطی بود. درست ۸ سال بعد بود که نسل سوم تکنولوژی ساتا با حداکثر سرعت ۶۰۰۰ مگابایت بر ثانیه عرضه شد.

SATA ها از یک کابل خاص برای اتصال به یک مادربرد سیستم رایانه‌ای استفاده می‌کنند. وقتی یک SSD از طریق SATA به یک سیستم متصل می‌شود تنها نیمی از کار انجام میشود. برای اینکه SSD بتواند با سیستم صحبت کند، نیاز به یک رابط کنترل‌کننده میزبان به اسم AHCL دارند.

با افزایش سرعت و قابلیت درایوها، SATA و AHCL به‌سادگی نمی‌توانستند پهنای باند کافی برای SSD‌ فراهم کنند به همین دلیل سازندگان SSD به دنبال یک گزینه بهتر بودند.

رابط اتصال PCI Express

رابط سخت‌افزاری دیگری است که در کارت گرافیک، کارت صدا و درایوهای M.2 هم استفاده می‌شود. با توجه به‌عکس اگر به مادربرد نگاه کنید به‌راحتی می‌توانید اسلات‌های PCI e (X16، X8،X4 و ( X1 را ببینید، این اعداد نشان‌دهنده این هستند که هر اسلات از چند خط انتقال داده تشکیل‌شده، هرچه تعداد این لاین‎‌ها بیشتر باشد، داده بیشتری در هر زمان انتقال داده می‌شود و به خاطر همین است که کارت گرافیک‌ها از اسلات‌های X16 استفاده می‌کنند و M.2  می‌تواند حداکثر ۴ لاین  (X4)استفاده کند.

در حال حاضر دو نسل از PCI e  در حال استفاده هستند: ۳۱۰ (رایج‌ترین) و ۴۱۰. از اواسط سال ۲۰۱۹ بود که ۴۱۰ PCI e  روی کار آمد که فقط از ریزپردازنده AMD Ryzen 3000 و مادر بورد X570 پشتیبانی می‌کرد.

همان‌طور که حدس می‌زنید نسخه ۴۱۰ خیلی سریع‌تر است ولی بااین‌حال هنوز حداکثر پهنای باند ۳ PCI e برای ما کفایت می‌کند. برای همین فعلاً استفاده از نسخه ۴ برای کامپیوترهای مدرن ما هم ضروری نیست.

NVMe:

PCIe مانند نسل سوم SATA است و از هردوی این‌ها برای اتصال به اجزای کامپیوتر استفاده می‌شود و درست مثل نسل سوم SATA قبل از اینکه هارددیسک یا SSD ها بخواهند با کامپیوتری ارتباط برقرار کنند به یک رابط کنترل‌کننده میزبان (AHCL) نیاز دارند. درایوهای مبتنی بر PCIe به یک رابط کنترل‌کننده میزبان به نام (non-volatile memory express) NVMeنیاز دارند درایوهای NVMe می‌توانند دستورات بیشتری همراه با تأخیر کمتری از هارددیسک یا SSD ها بپذیرند.

آیا باید رابط اتصال SATA را رها کنیم؟

اگرچه تکنولوژی NVMe خارق‌العاده هست ولی هنوز هیچ دلیلی وجود ندارد که از SATA استفاده نکنیم هرچند که SATA محدودیت‌هایی دارند ولی باز گزینه خوبی برای استفاده هستند و همچنین قیمت یک درایو مبتنی بر NVMe، ۱ ترابایتی با قیمت یک درایو مبتنی بر SATA، ۲ ترابایتی برابری می‌کند.

انواع SSD ها

حال که با انواع رابط‌های اتصال و مزایا و معایب هرکدام آشنا شدیم بیایید تا در این قسمت به انواع درایو SSD  بپردازیم:

۱٫ SSD 2.5

این نوع SSD معمولاً در رایانه‌های شخصی و لپ‌تاپ‌های شما استفاده می‌شود. جالبه که بدانید ابعاد این مدل ۲.۷۵ اینچ (cm۶.۳۵) است. بااینکه باگذشت زمان امکان نصب این درایوها تکامل پیدا کرد ولی همچنان نیازی نبود که SSD‌ها آن‌قدر بزرگ باشند به همین دلیل سازندگان SSD اولین قدمشان برای کوچک کردن حافظه‌ها برداشتند.

۲. M.SATA

همان mini stata است که نسبت به درایوهای ۲٫۵ اینچی کوچک‌تر هستند. این درایوها مبتنی بر SATA هستند و همچنان در بازار وجود دارند، چون چندین سال پیش در لپ‌تاپ‌ها استفاده می‌شدند و امروزه تقاضا برای افزایش ظرفیت آنها وجود دارد. (باید دقت کنید که این مدل را با نوع بعدی که M2 نام دارد اشتباه نگیرید).

۳. M.2

اگر قصد خرید یک حافظه مبتنی بر NVMe دارید، M.2 گزینه خوبی است. حافظه از نوع M.2‌ آن‌قدر کوچک هستند که به‌راحتی بین انگشت اشاره و انگشت شصت قرار می‌گیرند. M.2 ها به اسلاتهای PCIe متصل می‌شوند که ۴ خط انتقال داده (PCIe X4) دارند. معمولاً این حافظه‌ها مبتنی بر NVMe هستند، اما درایوهای M.2 را هم می‌شود پیدا کرد که مبتنی بر SATA باشند که زیاد محبوب نیستند ولی دوتا از برندهای محبوبش Samsung 860 Evo و WD Blue 3D NAND هستند.

مزایا و معایب SDD ها و مقایسه با HDD ها

مزایا:

• استفاده از انرژی کمتر: سازندگان HDD وقتی می‌خواهند فضای ذخیره‌سازی زیاد کنند، دو راه دارند که یکی از آنها افزایش تعداد صفحات HDD است. این کار سبب می‌شود که با چرخش سریع این صفحه‌ها گرمای بیشتری نیز تولید شود. از طرف دیگر ما می‌دانیم که در درایو‌های SSD خبری از صفحه و بازو و … نیست پس نیازی به انرژی مکانیکی نیست و بنابراین گرما و انرژی کمتری تولید می‌شود.
• بدون صدا بودن: چون حافظهSSD دارای صفحه‌های مغناطیسی نیست باعث می‌شود که کاملاً بدون صدا کار کنند.
• سریع‌تر بودن: SSD نسبت به HDD دسترسی سریع به اطلاعات دارند برای همین ذاتاً سریع‌تر از HDD هستند.

معایب:

• عدم بازیابی اطلاعات: وقتی HDD از کار می‌افتد، کارشناس‌ها می‌توانند حداقل مقداری از اطلاعات را به راحتی برگردانند ولی این کار در SSD کمی سخت و دشوار است.
• عمر مفید: عمر مفید SSD‌ نسبت به HDD کمتر است.
• ظرفیت: حافظه‌های SSD ظرفیت محدودتری دارند ولی این محدودیت در آینده نزدیک حل می‌شود.
• گران بودن: قیمت SSD ‌ نسبت به HDD بیشتر است. برای مثال قیمت یک درایو SSD، ۲۵۰ گیگابایتی باقیمت یک هارددیسک ۲ ترابایتی برابری می‌کند.

نتیجه گیری

اگر قیمت برایتان اهمیت ندارد و سرعت سیستم برایتان در اولویت است، حافظه‌های SSD گزینه‌ بسیار خوبی است. امتحان کنید و شک نکنید که پشیمان نخواهید شد.

امیدواریم این مقاله برایتان آموزنده باشد و اگر سؤالی در این خصوص دارید در پایین همین مقاله آن را مطرح کنید تا در حل ابهام کمکتون کنیم.

 

نوشته SSD و انواع آن |همه آنچه در مورد SSD و HDD باید بدانید اولین بار در چهارراه کامپیوتر. پدیدار شد.

via چهارراه کامپیوتر https://ift.tt/33Em9u0